Inspekcja fotowoltaiki dronem

Inspekcja fotowoltaiki dronem to badanie paneli kamerą termowizyjną podczas pracy instalacji. Sprawne ogniwa mają podobną temperaturę, a uszkodzone – pęknięte, zacienione lub z wadą fabryczną – nagrzewają się bardziej i tworzą tzw. hotspoty. Kamera wykrywa też aktywne diody bocznikujące, nieczynne łańcuchy i przegrzane złącza. Norma IEC 62446-3 opisuje dwa poziomy kontroli: uproszczoną i szczegółową.

Badania zamawiają właściciele farm fotowoltaicznych, firmy O&M, instalatorzy przy odbiorze, inwestorzy przed zakupem farmy oraz właściciele dużych dachów z PV na halach i budynkach.

Ręczny pomiar kamerą z ziemi zajmuje dni i nie pokazuje wszystkich modułów pod dobrym kątem. Dron sprawdza farmę o mocy kilku megawatów w kilka godzin, a wyniki wskazują konkretne moduły do wymiany.

Inspekcja fotowoltaiki dronem pozwala w krótkim czasie sprawdzić całą instalację, od dachu firmy po dużą farmę naziemną. Kamera termowizyjna pokazuje przegrzane moduły, wadliwe ogniwa, diody bocznikujące i odłączone łańcuchy, których nie widać gołym okiem. Właściciel dowiaduje się, gdzie traci energię, a serwis dostaje konkretne miejsca do sprawdzenia. Kontrola sprawdza się przy odbiorze nowej instalacji, przeglądach okresowych i spadku uzysków.

Norma IEC 62446-3 opisuje dwa poziomy kontroli. Uproszczona służy zwykle ocenie ogólnej, na przykład przy odbiorze i wyszukiwaniu wad fabrycznych, a szczegółowa przy przeglądach okresowych i szukaniu usterek. Pilot prowadzi lot tak, aby kamera patrzyła na moduły pod kątem ograniczającym odbicia słońca, a prędkość nie rozmazywała obrazu. W kreatorze wybierzesz poziom kontroli i to, jaki produkt chcesz dostać.

Wynik zależy od warunków. Materiały branżowe wskazują promieniowanie słoneczne co najmniej 400 W/m², wiatr poniżej 7 m/s, niskie i stabilne zachmurzenie oraz pracę instalacji pod obciążeniem co najmniej kilkanaście minut przed badaniem. Dlatego zwykle lata się rano lub przed południem w jasne dni, a zamiast jednego dnia lepiej podać zakres dat. Warto też wcześniej umyć panele, bo zabrudzenia mogą wyglądać jak usterka. Kamera nie widzi przez szkło, więc odczytuje temperaturę powierzchni modułu.

Masz do wyboru trzy produkty. Zdjęcia z geotagiem są szybkie i tańsze, wideo daje podgląd całej instalacji, a ortofotomapa termalna z nalotu automatycznego to dokładna mapa z oznaczeniami, droższa i dłuższa w wykonaniu. Zdjęcia radiometryczne pozwolą później analizować temperatury w programie.

W zleceniu podaj moc i lokalizację instalacji, rodzaj montażu, poziom kontroli, historię usterek oraz plan instalacji, jeśli go masz, na przykład w pliku KML. Dostaniesz listę usterek z położeniem, termogramami i oceną, jeśli tak ustalisz. W ofertach porównaj produkt, rozdzielczość kamery i zakres raportu.

Dobrze zaplanowana kontrola ułatwia też rozmowę z gwarantem i serwisem, bo usterki są opisane i mają swoje miejsce na planie instalacji. Przy większych farmach warto powtarzać badanie w podobnych warunkach, co pozwala porównywać wyniki rok do roku i śledzić, czy zmiany postępują.

Dostajesz termogramy z zaznaczonymi usterkami i ich położeniem, raport z listą modułów do sprawdzenia oraz – na życzenie – ortofotomapę termalną całej instalacji.

Badanie wymaga słońca (co najmniej ok. 400 W/m²), małego zachmurzenia i wiatru poniżej ok. 7 m/s; instalacja musi pracować od kilkunastu minut. Panele najlepiej umyć wcześniej, bo brud daje fałszywe anomalie. Wymagamy drona z kamerą termowizyjną; zalecamy 640×512.