Ortofotomapa z drona

Ortofotomapa to zdjęcie terenu z góry, przetworzone tak, by miało jednolitą skalę – jak mapa. Dron wykonuje nalot automatyczny po siatce i robi setki zdjęć z dużym pokryciem, a program fotogrametryczny składa je w jeden obraz i koryguje zniekształcenia terenu. Z pozycjonowaniem RTK i fotopunktami dokładność sięga kilku centymetrów.

Z ortofotomap korzystają projektanci, inwestorzy, firmy budowlane, kopalnie, gminy, geodeci i rolnicy. Służą jako aktualny podkład do projektu, dokumentacja postępu prac i baza do pomiarów odległości i powierzchni.

Ortofotomapy z serwisów publicznych są aktualizowane co kilka lat i mają niższą rozdzielczość. Nalot dronem daje mapę z dzisiejszego dnia, z rozdzielczością 1–3 cm na piksel, w ciągu kilku dni.

Ortofotomapa z drona to aktualna mapa terenu złożona z setek zdjęć, pozbawiona zniekształceń perspektywy, w której można mierzyć odległości i powierzchnie. Służy do planowania inwestycji, dokumentacji budowy, inwentaryzacji działek, gospodarki gruntami i nadzoru dużych terenów. W porównaniu z ogólnodostępnymi zdjęciami lotniczymi jest znacznie dokładniejsza i pokazuje stan z konkretnego dnia. Zamawiają ją gminy, firmy budowlane, deweloperzy, geodeci oraz właściciele dużych gruntów.

Pilot planuje nalot po siatce nad wskazanym obszarem, z dużym zakładem zdjęć, a dron wykonuje go automatycznie. Do tej usługi potrzebny jest dron z kamerą pomiarową i RTK, czyli pozycjonowaniem centymetrowym, które znacząco poprawia położenie mapy. W zależności od wymagań geodeta lub pilot mierzy też punkty kontrolne na ziemi. Zdjęcia są potem przetwarzane w programie fotogrametrycznym, na przykład DJI Terra, co daje ortofotomapę, a często również numeryczny model terenu.

Wynik zależy od warunków. Najlepsze jest równomierne światło i spokojne powietrze, a głębokie cienie, silny wiatr i bardzo jednolite powierzchnie, jak woda czy śnieg, pogarszają jakość. Rozdzielczość, czyli rozmiar piksela w terenie, zależy od kamery i wysokości lotu; niższy lot daje więcej szczegółów, ale wydłuża pracę. Przy większych obszarach nalot trwa kilka godzin lub dłużej. Termin warto ustalić z marginesem na pogodę, a teren uporządkować, jeśli pomiar ma pokazać stan budowy.

Sama ortofotomapa nie zastępuje dokumentów geodezyjnych. Jeśli opracowanie ma trafić do urzędu, potrzebna jest osoba z uprawnieniami i odpowiedni zakres prac, dlatego podaj cel mapy, a wykonawca oceni, co jest możliwe. Dobrze też napisać, w jakim programie GIS lub CAD będziesz ją otwierać.

W zleceniu podaj obszar, najlepiej jako plik KML lub zaznaczenie na mapie, powierzchnię, wymaganą rozdzielczość i dokładność, układ współrzędnych oraz format plików. Dostaniesz ortofotomapę, zwykle w formacie GeoTIFF, a jeśli tak ustalisz, także model terenu i raport z dokładności. W ofertach porównaj rozdzielczość, sposób kontroli dokładności i czas opracowania.

Warto też ustalić, czy mapa ma obejmować cały teren, czy tylko jego część, bo wpływa to na czas i cenę.

Dostajesz ortofotomapę w formacie GeoTIFF w państwowym układzie współrzędnych (np. PL-2000), a na życzenie numeryczny model terenu, warstwice i podgląd w przeglądarce.

Określ w kreatorze cel mapy i wymaganą rozdzielczość. Do usług pomiarowych wymagamy fotogrametrii i RTK. Mapę do celów projektowych przygotowuje uprawniony geodeta.