Ratowanie koźląt przed koszeniem dronem

Sarny zostawiają młode w wysokiej trawie, a koźlęta instynktownie przywierają do ziemi zamiast uciekać przed kosiarką. Dron z kamerą termowizyjną przelatuje nad łąką o świcie, gdy trawa jest chłodna, a ciepłe zwierzęta wyraźnie świecą na obrazie. Ekipa na ziemi przenosi je w bezpieczne miejsce przed koszeniem.

Zamawiają je gospodarstwa przed sianokosami, koła łowieckie, nadleśnictwa i organizacje ochrony zwierząt. Sezon trwa głównie w maju i czerwcu.

Przeszukiwanie łąki pieszo z psem jest powolne i mało skuteczne. Dron przeszukuje kilka hektarów w kilkanaście minut i wskazuje dokładne miejsca.

Ratowanie koźląt przed koszeniem to wyszukiwanie młodych zwierząt w trawie, zanim wjedzie na nią kosiarka. Sarny instynktownie zostawiają młode w ukryciu, a te nie uciekają przed maszyną. Dron z kamerą termowizyjną, latający nad łąką o świcie, pokazuje ciepłe punkty wśród chłodnej trawy. Wtedy ekipa na ziemi może przenieść zwierzę w bezpieczne miejsce albo oznaczyć to miejsce na czas pracy kosiarki. Korzystają z tego rolnicy, koła łowieckie i lokalne grupy ratownicze.

Praca zaczyna się przed wschodem słońca, kiedy trawa jest chłodna, a różnica temperatur największa. Pilot przelatuje nad łąką po siatce, a osoba na ziemi idzie w kierunku wskazanego punktu. Każde wskazanie wymaga sprawdzenia, bo ciepły może być także zając, ptak, kamień albo kretowisko. Młode przenosi się ostrożnie w rękawiczkach i trawie, żeby nie zostawić zapachu człowieka, a następnie umieszcza w cieniu poza łąką lub pod skrzynką na czas koszenia, zgodnie z zaleceniami miejscowych myśliwych.

Okno czasowe jest krótkie. Po wzejściu słońca trawa się nagrzewa i wskazania stają się niewyraźne, więc koszenie trzeba zaplanować tuż po przeszukaniu, zwykle tego samego dnia rano. Mgła i rosa mogą ograniczyć widoczność kamery, a silny wiatr utrudnia lot. Najważniejszy jest też termin: młode pojawiają się głównie późną wiosną i wczesnym latem. Wysoka, gęsta trawa utrudnia odczyt, a duże pole trzeba podzielić na kilka nalotów.

Żadna metoda nie daje całkowitej pewności, że na łące nie ma żadnego zwierzęcia. Przeszukanie znacząco zmniejsza jednak ryzyko, zwłaszcza gdy koszenie zaczyna się od środka pola do zewnątrz, dając zwierzętom drogę ucieczki. Warto umówić się z kołem łowieckim, które może znać miejsca pobytu zwierząt i pomóc przy przenoszeniu.

W zleceniu podaj lokalizację i powierzchnię łąk, planowany dzień i godzinę koszenia oraz kontakt do osoby, która będzie na miejscu. Napisz, kto zajmie się przenoszeniem zwierząt. Dostaniesz przeszukanie łąki i wskazanie miejsc na bieżąco. W ofertach sprawdź dostępność o świcie, powierzchnię możliwą do objęcia przed wschodem słońca i to, czy wykonawca przyjedzie z pomocnikiem.

Dostajesz przeszukaną łąkę tuż przed koszeniem, wskazane miejsca ze zwierzętami i krótką notatkę z akcji.

Dodaj zlecenie kilka dni przed koszeniem, z zakresem dat. Wymagamy drona z kamerą termowizyjną.