Inspekcja dróg i torów dronem

Inspekcja dróg i torów dronem to dokumentacja stanu nawierzchni, rowów, skarp, nasypów i obiektów przy drodze na długich odcinkach. Dron nagrywa przelot lub robi nalot fotogrametryczny, z którego powstaje ortofotomapa i model terenu. Z RTK można mierzyć osiadania i deformacje w czasie.

Zamawiają ją zarządcy dróg, gminy, zarządcy infrastruktury kolejowej, wykonawcy inwestycji (dokumentacja przed i po budowie) oraz firmy geotechniczne.

Objazd i piesza inwentaryzacja zajmują dni i wymagają zabezpieczenia ruchu. Dron dokumentuje odcinek z powietrza, bez wchodzenia na jezdnię czy tory.

Inspekcja dróg i torów dronem daje szybki obraz stanu nawierzchni, torowiska, rowów, skarp i ekranów akustycznych na długim odcinku. Zarządcy dróg, gminy, koleje i firmy utrzymaniowe zlecają ją po zimie, po ulewach i przed planowaniem remontów. Z powietrza dobrze widać spękania, ubytki, osuwiska, zarastanie poboczy oraz problemy z odwodnieniem, a materiał pomaga ustalić, które fragmenty wymagają pilnych prac i dokładniejszych oględzin w terenie.

Do prostego przeglądu wystarczą zdjęcia lub wideo z lotu wzdłuż trasy, natomiast przy pomiarach, na przykład objętości osuwiska albo geometrii skarpy, wykonawca używa kamery pomiarowej i RTK. Powstaje wtedy ortofotomapa lub model terenu, który można porównać z projektem albo wcześniejszym nalotem. Długie odcinki dzieli się na etapy z kolejnymi miejscami startu, a zdjęcia są przypisywane do kilometrażu, żeby łatwo trafić do wskazanego miejsca.

Praca przy czynnej drodze lub linii kolejowej wymaga wcześniejszych uzgodnień. Dron nie powinien rozpraszać kierujących ani zbliżać się do pociągów i sieci trakcyjnej, dlatego plan lotu, godziny i miejsce startu ustala się z zarządcą. Pora dnia wpływa na obraz: niskie słońce uwypukla nierówności nawierzchni, a mokra jezdnia odbija światło. Zarośla i liście mogą zasłaniać skarpy latem, więc część przeglądów wygodniej robić wczesną wiosną.

Dron dostarcza materiał do oceny, ale nie zastępuje badań nawierzchni ani geotechnicznej oceny skarp. Jego zaletą jest pokazanie całego odcinka i szybkie wskazanie miejsc, w które warto wysłać specjalistę. Powtarzane naloty ułatwiają też śledzenie zmian, na przykład powiększania się osuwiska lub ubytków nawierzchni.

W zleceniu podaj przebieg i długość trasy, zarządcę, cel przeglądu, oczekiwany wynik i sposób opisu miejsc. Napisz, czy potrzebna jest mapa z georeferencją, czy wystarczą zdjęcia. Dostaniesz materiał przypisany do kilometrażu lub współrzędnych, a jeśli tak ustalisz, także mapę lub model. W ofertach sprawdź długość odcinka objętą ceną i sposób organizacji prac przy czynnym ruchu.

Dobrym uzupełnieniem przeglądu jest też przekazanie wykonawcy listy miejsc, które sprawiały problemy w poprzednich latach, na przykład powtarzających się podtopień albo osuwisk.

Dostajesz zdjęcia lub film z lokalizacją, ortofotomapę odcinka i – na życzenie – pomiary deformacji.

Przy torach i drogach obowiązują dodatkowe ograniczenia lotów – za zgody odpowiada wykonawca. Przy mapach wymagamy fotogrametrii i RTK.