Inwentaryzacja lasu dronem

Inwentaryzacja lasu dronem wykorzystuje skaner LiDAR lub fotogrametrię. Z danych powstaje model wysokości koron, liczba drzew, zwarcie drzewostanu i model terenu pod lasem. Na tej podstawie szacuje się zasobność i planuje zabiegi.

Zamawiają ją właściciele lasów prywatnych, gminy, zarządcy lasów przemysłowych, biura urządzania lasu i firmy wyceniające drzewostan.

Pomiar naziemny na powierzchniach próbnych obejmuje wycinek lasu. Dron mierzy cały drzewostan, co daje pełniejszy obraz przy dużych powierzchniach.

Inwentaryzacja lasu dronem daje dane o wysokości drzew, zwarciu koron, powierzchni drzewostanów, lukach i szkodach na znacznym obszarze. Przydaje się właścicielom lasów prywatnych, nadleśnictwom, firmom pomiarowym i instytucjom badawczym, gdy trzeba przygotować plan urządzania, ocenić szkody po wichurze lub sprawdzić odnowienie. Dron dociera tam, gdzie piesze pomiary zajęłyby wiele dni, a dane można regularnie aktualizować i porównywać między latami.

W zależności od potrzeb wykonawca używa skanera LiDAR lub kamery do fotogrametrii. LiDAR daje wysokości drzew względem gruntu i rzeźbę terenu pod koronami, a fotogrametria tańszy, kolorowy obraz powierzchni koron i ortofotomapę. Pozycjonowanie RTK poprawia dokładność, a przy długich trasach trzeba zaplanować kolejne miejsca startu i utrzymanie łączności nad lasem. Po przetworzeniu danych program pozwala wyróżnić pojedyncze drzewa lub całe drzewostany oraz policzyć ich parametry.

Pora roku ma wpływ na wynik. Bezlistny las liściasty ułatwia pomiar gruntu i struktury drzew, a sezon wegetacyjny lepiej pokazuje korony i pomaga w rozróżnianiu gatunków. Wiatr porusza wierzchołkami i pogarsza jakość fotogrametrii, a rozległe obszary wymagają dobrego planu dojazdów. Łączność nad lasem bywa słaba, dlatego wykonawca dobiera miejsca startu z dobrą widocznością. W lesie mogą też obowiązywać ograniczenia związane z ochroną przyrody lub polowaniami, więc warto wcześniej skontaktować się z zarządcą.

Dane z powietrza nie zastępują w pełni pomiarów na powierzchniach próbnych. Grubość pnia, jakość drewna ani gatunek pod okapem nie zawsze dają się dokładnie określić z góry. Zasobność wyliczona z danych lotniczych jest oszacowaniem, które warto kalibrować pomiarami z ziemi. Dzięki temu można ograniczyć pracę terenową, ale nie zawsze całkowicie z niej zrezygnować.

W zleceniu podaj lokalizację, powierzchnię, skład gatunkowy, cel oraz format plików, na przykład chmura punktów, model koron lub raport. Dołącz granice działek. Dostaniesz dane w uzgodnionym formacie, a jeśli tak ustalisz, także zestawienia parametrów. W ofertach sprawdź metodę, gęstość punktów lub rozdzielczość, zakres opracowania i to, czy w cenie jest kalibracja pomiarami z ziemi.

Dostajesz model wysokości koron, liczbę drzew, chmurę punktów, model terenu i ortofotomapę.

LiDAR jest dokładniejszy i mierzy grunt pod lasem; fotogrametria jest tańsza. Pierśnicę drzew szacuje się modelami lub uzupełnia pomiarem naziemnym.