Skanowanie LiDAR linii energetycznych

Skaner LiDAR na dronie wysyła setki tysięcy impulsów laserowych na sekundę i mierzy odległość do każdego obiektu. Z pomiarów powstaje chmura punktów, w której widać przewody, słupy, drzewa i budynki w 3D. Klasyfikacja chmury pozwala automatycznie wskazać miejsca, gdzie roślinność zbliża się do przewodów.

Zamawiają je operatorzy sieci planujący wycinki, projektanci modernizacji linii, firmy utrzymujące korytarze przesyłowe i właściciele linii przy farmach OZE.

Pomiar naziemny korytarza linii to tygodnie pracy, a zdjęcia nie mierzą odległości. LiDAR daje dokładne wymiary w kilka godzin lotu, także pod koronami drzew.

Skanowanie LiDAR linii energetycznych daje dokładną chmurę punktów całego korytarza: słupów, przewodów, drzew i zabudowy. Z takich danych odczytuje się zwisy, odległości roślinności od przewodów, skrajnię oraz miejsca wymagające wycinki. Zarządcy sieci i firmy projektowe korzystają z nich przy utrzymaniu linii, planowaniu modernizacji i ocenie ryzyka. Do tej usługi potrzebny jest dron platformowy ze skanerem LiDAR, najczęściej Matrice 350 lub 400 z ładunkiem Zenmuse L2 albo L3.

Wykonawca planuje nalot na podstawie przebiegu linii, wybierając wysokość i prędkość tak, aby uzyskać potrzebną gęstość punktów. Długie odcinki dzieli się na etapy z kolejnymi miejscami startu, a pozycjonowanie RTK i, jeśli trzeba, punkty kontrolne pomagają osiągnąć wymaganą dokładność. Skaner rejestruje też obraz, dzięki czemu punkty można pokolorować i łatwiej je zinterpretować. Dane z lotu są potem przetwarzane i klasyfikowane w programie.

LiDAR radzi sobie lepiej niż zdjęcia pod koronami drzew i przy skomplikowanych konstrukcjach, ale cienkie przewody są dla niego wyzwaniem. Dlatego rzeczywista wykrywalność zależy od skanera, wysokości i prędkości nalotu, a pogoda ma znaczenie przede wszystkim przy silnym wietrze i opadach. Zwis przewodu zmienia się też z temperaturą i obciążeniem, więc warto zapisać warunki z czasu pomiaru. Trasa przez teren prywatny wymaga wcześniejszych uzgodnień z właścicielami.

Sam nalot to połowa pracy. Równie ważne jest opracowanie: klasyfikacja punktów, wyodrębnienie przewodów i analiza odległości. Ustal z wykonawcą, czy opracowanie jest po jego stronie, czy dostaniesz surowe dane do własnego programu.

W zleceniu podaj przebieg i długość odcinka, napięcie, wymaganą gęstość i dokładność, układ współrzędnych oraz format plików, na przykład LAS. Dostaniesz chmurę punktów, a jeśli tak ustalisz, raport z miejscami zbliżeń roślinności. W ofertach porównaj sprzęt, gęstość punktów i zakres opracowania.

Przy długich trasach warto najpierw zlecić krótki odcinek próbny. Pozwala on sprawdzić, czy gęstość punktów i sposób opracowania odpowiadają potrzebom zespołu projektowego, zanim wykonawca wyleci nad całą linię. To także dobry moment na uzgodnienie nazewnictwa słupów i struktury plików.

Dostajesz klasyfikowaną chmurę punktów (LAS/LAZ), raport kolizji roślinności z przewodami, a na życzenie profile i przekroje linii.

Do pomiarów potrzebny jest dron-platforma ze skanerem (np. Zenmuse L2 lub L3) i RTK. Czujniki LiDAR w dronach konsumenckich służą do omijania przeszkód i nie wystarczą.